Υγιείς κοιλιακοί μύες σε «φέτες»! Μύθος ή πραγματικότητα;

Ακούμε καθημερινά για την εκγύμναση των κοιλιακών μυών, ότι χρειάζονται τόσα σετ για τους πάνω κοιλιακούς, άλλα τόσα για τους κάτω κοιλιακούς, ότι πρέπει να σηκώνεται ελαφρά το κεφάλι για να μην υποφέρει η μέση και πολλά άλλα ευτράπελα. Θα προσπαθήσω να εξηγήσω σ’ αυτό το άρθρο μου, τα πολλά λάθη που γίνονται δυστυχώς και από «ειδικούς» στο μεγάλο αυτό θέμα ειδικά τώρα το καλοκαίρι, που «πρέπει» να επιδείξουμε τα κάλλη μας στην παραλία.

Στην κοινή γνώμη έχει περάσει ότι η επίπεδη κοιλιά επιτυγχάνεται μόνο στο γυμναστήριο με ατελείωτες ώρες εκγύμνασης των κοιλιακών μυών…

Υπάρχουν αρκετά ερωτήματα για το πόσο υγεία χαρίζουν αυτοί οι κοιλιακοί σε «φέτες» που υποτίθεται ότι θαυμάζουν όλοι στην παραλία. Λίγοι όμως θα ξέρουν ότι αυτοί οι ωραίοι μύες στην εμφάνιση έχουν αυξήσει την μυϊκή τους μάζα παρά φύσει και άρα αυτός ό όγκος στην κοιλιά ενοχλεί την σωστή κίνηση του διαφράγματος με αποτέλεσμα να γίνεται ελλιπής η αναπνοή!

Είναι γνωστό τοις πάσι ότι η αύξηση της μυϊκής μάζας χρειάζεται περισσότερο αίμα για να τραφεί και άρα μεγαλύτερο έργο από την καρδιά.
Λίγοι επίσης ξέρουν ότι η επίπεδη κοιλιά επιτυγχάνεται με σωστή διατροφή και με την πιο απλή άσκηση που είναι ΤΟ ΠΕΡΠΑΤΗΜΑ σε αερόβια μορφή.
Ας εξηγήσουμε τώρα, τον μύθο της εκγύμνασης των κοιλιακών:

Οι κοιλιακοί μύες που μπορούν να γυμναστούν λόγω τού ότι εκφύονται και καταφύονται σε σημεία του κορμού που μπορούν να κάνουν πλήρη κίνηση, είναι ο εξής ΕΝΑΣ, ο ορθός κοιλιακός που εκφύεται στην ξιφοειδή απόφυση και καταφύεται στο ηβικό οστό (εννοείται ότι είναι σε ζεύγος). Όταν γίνεται πλήρης κίνηση του κορμού προς τα εμπρός σε ύπτια θέση (δηλαδή το πρόσωπο να φτάνει στα λυγισμένα γόνατα) τότε μόνον γυμνάζεται ο ορθός κοιλιακός σε δυναμική μορφή άσκησης δηλ. ενεργοποιούνται εκείνες οι μυϊκές ίνες που τον κάνουν πιο ελαστικό και δυνατό. Όταν αντίθετα γυμνάζονται οι κοιλιακοί σηκώνοντας ελαφρώς το κεφάλι τότε γίνεται η στατική μορφή άσκησης ενεργοποιούνται δηλαδή οι ίνες εκείνες οι οποίες κάνουν τους μύες να αυξήσουν σε όγκο την μυϊκή τους μάζα. Ενώ η πρώτη περίπτωση (πιο κουραστική) ωφελεί τους κοιλιακούς η δεύτερη τους βλάπτει σε βάθος χρόνου. Χωρίς να υπολογίσουμε ότι με την ηλικία το γυμναστήριο αντικαθιστάται από το …ταβερνάκι.

Άλλη μια παρατήρηση για τους κοιλιακούς από την μέθοδο Κινησιοθεραπείας Mezieres στην οποία ειδικεύομαι με φανταστικά αποτελέσματα.
Η κοιλιά, εξ αιτίας της οπίσθιας κοιλότητας, σπρώχνεται προς τα έξω. Γι’ αυτό τον λόγο είναι παράλογη η απαίτηση να εξαλειφθεί η κοιλιά με την κοινή γυμναστική:

η κοιλιά που προεξέχει έχει προκληθεί χωρίς άλλο από το χαλάρωμα των κοιλιακών μυών, αλλά αν δεν καταφέρουμε να χαλαρώσουμε τους ανταγωνιστές τους, που βρίσκονται στην οσφυϊκή χώρα, αυτοί δεν θα μπορέσουν ποτέ να συσταλθούν γιατί έχουν πάθει αναστολή από την υπερβολική δύναμη των οπίσθιων μυών.
Αυτός ο ίδιος ο μηχανισμός επαναλαμβάνεται και σε άλλες περιοχές του σώματος: στον αυχένα για παράδειγμα, οι πίσω μύες είναι συχνά πολύ δυνατοί, τόσο που αναγκάζουν τον αυχένα να γίνεται ένα τόξο. Οι μπροστινοί μύεςς του λαιμού οι στερνο-κλειδο-μαστοειδείς, είναι υποτονικοί και αφήνουν τους ανταγωνιστές τους να εκτελέσουν όλο το έργο της στήριξης του κεφαλιού και είναι εξουδετερωμένοι απ’ αυτούς. Μόνο χαλαρώνοντας την πίσω πλευρά θα μπορέσουμε να ενεργοποιήσουμε τη μπροστινή!

Το ίδιο συμβαίνει και στα πόδια: Μέχρι που οι οπίσθιοι μηριαίοι δεν χαλαρώνονται οι (ανταγωνιστές) τετρακέφαλοι θα είναι σε αναστολή και χαλαροί. Σε κάθε δραστηριότητα του σώματος πρέπει να υπολογίζεται αυτή η αρχή των ανταγωνισμών:

Δεν πρέπει να γίνεται τόσος κόπος για να ενδυναμωθούν οι κοιλιακοί μύες με ασκήσεις που επιβαρύνουν και την οσφυϊκή χώρα, αποκτώντας λίγο πιο τονικούς κοιλιακούς μύες, ενώ με το να χαλαρωθεί και να επιμηκυνθεί η οσφυϊκή χώρα, δεν θα υπάρχουν πια προβλήματα.

 

Ανάρτηση στο Γλυφάδα Metropolitans